Domy kanadyjskie – mity

Chociaż z roku na rok kanadyjskie domy drewniane stają się w Polsce coraz bardziej popularne, to jednak wciąż spora liczba inwestorów nie jest do końca przekonana do tego typu metody budowania. Technologia szkieletowa wzbudza wiele sprzecznych opinii, powodując pozostawanie przy absurdach i tworzenie się kolejnych. Poniżej prezentujemy i obalamy najczęściej pojawiające się mity dotyczące domów kanadyjskich.

 

Mit 1: Technologia kanadyjska wymaga stosowania materiałów niedostępnych w Polsce.

Kiedyś rzeczywiście tak było, jednak dzisiaj drewno suszone przemysłowo, czterostronnie strugane można bez trudu kupić w większości polskich tartaków. Niektórzy sprowadzają je ze Skandynawii lub z Rosji, ale jedynym powodem są w tym przypadku względy finansowe. Głównym problemem jest to, że Polacy często wolą oszczędzać na dobrej jakości drewnie, rezygnując tym samym z długowieczności budynku. Sięgają po zwykłą i tańszą tarcicę, której jakość jest o wiele gorsza, co później odbija się niekorzystnie na całej konstrukcji. Równie często rezygnuje się ze stalowych łączników systemowych, mając przekonanie, że budowa domu kanadyjskiego będzie bez tego możliwa – co jest błędnym twierdzeniem.

 

Mit 2: Dom kanadyjski można zbudować wyłącznie jako budynek o małej powierzchni.

 Domy drewniane szkieletowe wznoszone w Stanach Zjednoczonych bardzo często są obiektami o powierzchni przekraczającej 300 m2, w których znajdują się przestronne salony, korytarze i hole. Co więcej, tego typu budynki mogą posiadać kilka kondygnacji – amerykańskie standardy dopuszczają maksymalnie cztery piętra, co u nas przekłada się na parter i trzy piętra.

 

Mit 3: Drewniane budownictwo niszczy polskie lasy.

 Przeciwnicy drewnianych domów szkieletowych często przytaczają argument, że budownictwo z drewna niszczy polskie lasy. Tego typu obawy są jednak nieuzasadnione. Od kilkunastu lat w polskim leśnictwie odnotowuje się dodatni bilans drzewny, co oznacza, że drzew przyrasta więcej, niż jest wycinanych. A zatem budowa domów kanadyjskich nie zagrozi naszym rodzimym lasom. Co więcej, technologia szkieletowa jest nieustannie udoskonalana, a produkcja drewna do budowy została doprowadzona niemalże do perfekcji. Elementy konstrukcyjne do wznoszenia tego typu obiektów cechują się ekonomicznymi przekrojami. Osoby, które są przeciwnikami technologii kanadyjskiej, powinny zdawać sobie sprawę, że do wykonania dachu o tradycyjnej konstrukcji w domu murowanym zużywa się praktycznie tyle samo drewna, ile potrzeba go na budowę całego domu szkieletowego o podobnej wielkości.

 

Mit 4: Domy kanadyjskie palą się jak zapałki.

 Domy drewniane kanadyjskie wbrew powszechnie panującym opiniom są niepalne. Zgodnie z zasadami fizyki, aby mógł zaistnień ogień, musi być tlen. Jeżeli w ścianie jest dobrze ułożona wełna i zapełnia wszystkie szczeliny, wówczas ogień nie będzie miał dostępu do tlenowej pożywki. Dlatego też ważne jest, aby podczas budowy domu szkieletowego, wełna była wkładana we wszystkie ściany, a nie jedynie tam, gdzie wymagana jest jako izolacja termiczna czy akustyczna.

 

Ściany w domach wznoszonych w technologii kanadyjskiej są wykładane płytą gipsową – taką samą płytą okładane są stalowe konstrukcje w ramach zabezpieczenia przed ogniem. Z zewnątrz ściany pokrywa się niepalnym tynkiem mineralnym oraz wełną kamienną, czyli przetworzoną kamieniem lub piaskiem. Wełna nie pali się, tylko topi i to w temperaturze od 600 do 1000 stopni Celsjusza.

 

Przewody instalacji elektrycznej są chowane w specjalnych peszlach, które w razie nieprzewidzianego zwarcia nie palą się i nie topią, ale kurczą, zamykając dopływ tlenu, a więc tłumiąc ogień w zarodku. W drewnianych domach kanadyjskich nie wykonuje się tradycyjnych puszek, w których łączą się przewody – wszystkie kable są połączone w gniazdach i włącznikach. W sytuacji, gdy w instalacji dzieje się coś złego, od razu można to dostrzec, gdyż błysk jest widoczny przy zapalaniu światła lub podłączaniu urządzenia do gniazdka.

 

Mit 5: Domy szkieletowe to budynki letniskowe.

 Domy wykonywane w technologii kanadyjskiej w niczym nie ustępują domom murowanym. Każdy dom szkieletowy pod klucz może być użytkowany przez cały rok, niezależnie od panujących na zewnątrz warunków atmosferycznych. Co więcej, domy kanadyjskie mogą być budowane przez cały rok, niezależnie od pogody, a prace przy wznoszeniu trwają zwykle nie dłużej niż 3-4 miesiące.

 

Mit 6: Dom kanadyjski może zostać zjedzony przez korniki.

 Nic bardziej mylnego. Drewno używane do budowy domu kanadyjskiego musi być suszone komorowo. Jest ono poddawane suszeniu w temperaturze ok. 60 stopni Celsjusza, w której są niszczone zalążki owadów, pleśni oraz grzybów. Prosto z suszarni drewno trafia na budowę. Po postawieniu konstrukcji drewno jest zakrywane wiatroizolacją, wełną oraz tynkiem, więc jakiekolwiek szkodniki nie mają żadnych szans na przetrwanie. Dodatkowo drewno jest strugane, co jest pomocne nie tylko w walce z ogniem, ale i z owadami, które nie lubią wgryzać się w jego gładką powierzchnię. Korniki, jak sama nazwa wskazuje, żyją głównie pod korą, a w drewnie konstrukcyjnym jej przecież nie ma.

 

Mit 7: W domu szkieletowym skrzypią drewniane stropy.

 W prawidłowo zbudowanym domu szkieletowym nie mają prawa ani trzeszczeć, ani skrzypieć drewniane stropy. Skrzypienie stanowi efekt ocierania się o siebie położonych na stropie płyt OSB. Dlatego jako doświadczony producent domów szkieletowych zalecamy pozostawianie między płytami dylatacji, czyli szczelin o szerokości 2-3 mm, aby płyty mogły pracować. W przypadku, gdy nabiorą wilgoci, wówczas będą mieć miejsce na rozszerzenie się. Z kolei, kiedy podczas sezonu grzewczego ulegną wysuszeniu, to minimalna szczelina nie będzie widoczna. Jeszcze jednym powodem skrzypienia może być stosowanie zbyt krótkich gwoździ. Ich długość powinna być każdorazowo dostosowana do konkretnych warunków.

 

Mit 8: W domu kanadyjskim mogą pękać płyty GK.

 Po raz kolejny należy podkreślić fakt, że dobrze zbudowany dom szkieletowy pod klucz nie pęka. Błędne jest przekonanie, że drewno nieustannie pracuje, więc płyty gipsowo-kartonowe będą ulegać pękaniu. Każdy budynek pracuje – murowany również. Sekret tkwi w tym, że należy go postawić z takiego surowca, który będzie pracował minimalnie, a jego użytkowanie nie sprawi, że materiał po doschnięciu w jakikolwiek sposób spowoduje naruszenie warstwy wykończeniowej budynku.

 

W sytuacji, kiedy dom jest wznoszony z suszonego drewna, to nie doschnie ono tak bardzo, jak mokre. A to oznacza, że nie zmieni swojej objętości i nie ma prawa dochodzić do naprężeń, czyli pęknięć. Wilgotność drewna konstrukcyjnego nie powinna być wyższa niż 18-19%. Podczas budowy drewno nabiera wilgoci z powietrza bądź na skutek deszczu, dlatego, gdy tylko zostanie postawiona konstrukcja domu kanadyjskiego, powinna zostać zabezpieczona wiatroizolacją. Można też dosuszyć budynek poprzez wstawienie do jego wnętrza kozy podłączonej do komina lub elektrycznej nagrzewnicy. Dopiero kiedy wilgotność drewna spadnie do pożądanej wartości, można przystąpić do ocieplania domu i montowania płyt GK. Co ważne, poza zastosowaniem suszonego drewna należy też pamiętać o poprawnym przykręceniu płyt. Nie należy oszczędzać na płytach, montując je tak, aby odpadów pozostało możliwie najmniej.

 

Mit 9: Dom kanadyjski może przetrwać 30-40 lat.

 Nie jest prawdą, że dom wybudowany w technologii kanadyjskiej jest w stanie przetrwać maksymalnie 30-40 lat. Drewno jako naturalny surowiec jest doskonałym materiałem budulcowym, a przykładów świadczących o tym, że domy szkieletowe mogą przetrwać znacznie dłużej, jest wiele. W Stanach Zjednoczonych, w Massachusetts, stoi dom drewniany „The Fairbanks House”, który został zbudowany w 1636 roku, z kolei na Manhattanie znajduje się pizzeria „Joe’s Pizza” w budynku szkieletowym wzniesionym w 1822. W Chinach natomiast liczący sobie 600 lat pałac „Zakazane Miasto” jest zaliczany do największych i najlepiej zachowanych na świecie kompleksów architektury drewnianej.

 

Mit 10: W domach szkieletowych uginają się stropy.

 Drewniane stropy były wznoszone przed wiekami, gdy wszystkie domy były naturalne, a więc budowane przy wykorzystaniu gliny bądź drewna. I w zdecydowanej większości nie ulegały uginaniu. Ważne jest, aby belki stropowe miały wystarczającą wysokość. Dlatego podczas projektowania drewnianego stropu powinno się dobierać wysokość belek w zależności od jego rozpiętości – im jest większa odległość między podpierającymi go ścianami, tym wyższe belki należy zastosować. Duże znaczenie ma ponadto, ile kondygnacji opieramy na stropie – im więcej pięter, tym belki stropowe powinny być wyższe.

 

Mit 11: Dom kanadyjski trzeba obłożyć sidingiem.

 Nie jest prawdą, że domy kanadyjskie muszą być wykończone sidingiem. Konstrukcja domu kanadyjskiego owszem musi być drewniana, ale już jako elewację możemy zastosować praktycznie wszystko, co tylko chcemy. Może więc to być np. tynk (wówczas budynek jest nie do odróżnienia od domów murowanych), cegła klinkierowa, prawdziwy kamień, drewniana szalówka elewacyjna (deski na ścianach) itp.

 

Mit 12: Dom kanadyjski jest akustyczny.

 Wyjątkowo lekka konstrukcja drewnianego stropu jest wprawdzie bardziej akustyczna, ale w żadnym wypadku nie oznacza to, że w domu kanadyjskim wszystko słychać. Jeżeli ściany są dobrze wypełnione wełną, wówczas przenoszenie dźwięków między pomieszczeniami znajdującymi się obok jest praktycznie takie samo, jak w budynku murowanym. Kiedy dom jest piętrowy lub z poddaszem, to gorsza akustyka występuje tylko między parterem a piętrem (głównie z góry na dół). W przypadku, gdy na poddaszu lub piętrze zostanie położony suchy jastrych, to przenoszenie dźwięków przez strop będzie niemalże takie samo jak w domach murowanych.

 

Mit 13: Domy szkieletowe szybko się wyziębiają.

 Domy drewniane kanadyjskie nie mają bezwładności cieplej i rzeczywiście wyziębiają się nieco szybciej niż domy murowane. Wcale nie oznacza to jednak, że spadek temperatury jest odnotowywany w zawrotnym tempie. W ciągu doby temperatura jest w stanie obniżyć się średnio o 2-3 stopnie (przy mroźnej aurze za oknem). To, jak szybko będzie wyziębiał się dom kanadyjski, zależy również od tego, ile mamy w nim okien i jak są duże. To okna mają kluczowy wpływ zarówno na wyziębianie budynku, jak i na prędkość grzania.

 

Mit 14: Domy kanadyjskie są zimne, gdyż nie mają bezwładności cieplnej.

 Brak bezwładności cieplnej w tym przypadku stanowi zaletę, a nie wadę. Dzięki temu ogrzewa się tylko powietrze w budynku, a nie jego ściany. W ten sposób o wiele prościej jest regulować temperaturę wewnątrz. Jeśli jest ciepło – ogrzewanie się wyłącza, a jeśli jest zimno – ulega uruchomieniu. Budynki murowane nagrzewają się bardzo powoli, natomiast domy kanadyjskie w ciągu godziny. To między innymi dzięki bezwładności cieplnej najbardziej ekonomiczną metodą ogrzewania domu szkieletowego jest montaż grzejników konwektorowych, taniej i niedrogiej w eksploatacji instalacji grzewczej.

 

Mit 15: W domu kanadyjskim nie można montować kominka.

Kominek można zamontować w domu kanadyjskim bez żadnych obaw. Drewno wymaga nieco innej metody zabezpieczenia przed temperaturą sięgającą powyżej kilkuset stopni Celsjusza niż ściany murowane, ale wcale nie oznacza to, że w budynkach szkieletowych nie można montować kominka. Stare drewniane chaty bardzo często miały piece i to w dodatku murowane, a nie izolowane niepalną wełną, i nie miały wstawionego zamkniętego wkładu kominkowego. Niektóre grzeją do dziś.

 

Mit 16: W domach szkieletowych nie można stosować każdego typu ogrzewania.

 Budowa tak specyficznego obiektu, jakim jest dom kanadyjski, wcale nie oznacza, że będziemy z góry skazani na jeden, konkretny rodzaj ogrzewania. Wręcz przeciwnie, w domu szkieletowym jako instalację grzewczą można zastosować praktycznie każdy typ paliwa. Może to być gaz ziemny, olej opałowy, prąd, pompa ciepła itp. Każdy rodzaj ogrzewania ma oczywiście zarówno swoje zalety, jak i minusy, a ostateczny wybór należy wyłącznie do nas.

 

Mit 17: W domu kanadyjskim konieczna jest wentylacja mechaniczna lub rekuperacja.

 Kolejnym mitem jest przekonanie, że w domach kanadyjskich konieczne jest zastosowanie wentylacji mechanicznej lub rekuperacji. Nie jest to prawdą, ponieważ zupełnie wystarczająca jest zwykła wentylacja grawitacyjna, byleby właściwie funkcjonowała. Rekuperacja podwyższa jedynie komfort użytkowania, ale nie jest wymagana.

 

Mit 18: Domy kanadyjskie są bardziej narażone na wilgoć i zagrzybienie.

 To kolejne błędne przekonanie, ponieważ każdy budynek, w którym nie zostanie prawidłowo wykonana izolacja, ulegnie zniszczeniu przez grzyby. Inne przyczynią się zniszczenia domu murowanego, inne unicestwią budynek drewniany. Jeżeli dom szkieletowy będzie wzniesiony zgodnie ze sztuką budowlaną, wówczas jako producent domów kanadyjskich możemy zapewnić, że nie pojawi się ani wilgoć, ani grzyb. Poza izolacją ważne znaczenie ma także właściwie działająca instalacja wentylacyjna.

 

Mit 19: Remonty w domach kanadyjskich są trudne i czasochłonne.

 W porównaniu z tradycyjnymi pracami remontowymi te przeprowadzane w domach kanadyjskich są niezwykle szybkie i proste. Przenoszenie gniazdek z jednych pomieszczeń do drugich to kwestia kilku minut. W miejscu wyciętego otworu wystarczy umieścić wyjęty fragment ściany, bez konieczności kucia. Obrazy i ozdoby można wieszać na kołkach i wkrętach, posługując się zwykłą wkrętarką. W domach kanadyjskich praktycznie każdy remont trwa krócej i odbywa się o wiele „czyściej”, a wymienić można właściwie wszystko, co tylko chcemy, nawet ścianę.

 

Mit 20: W domu szkieletowym nie da się uniknąć dużych powierzchni bez podpór.

 Prawidłowo zaprojektowana lekka konstrukcja dachu daje możliwość uniknięcia słupów podpierających. Oznacza to, że bez przeszkód można uzyskać dużą powierzchnię pomieszczeń bez konieczności montażu przeszkadzających podpór, zarówno na parterze, jak i na piętrze czy poddaszu. Rozpiętości w budynkach kanadyjskich projektowanych przy wykorzystaniu standardowych materiałów dostępnych na rynku mogą dochodzić nawet do 7 metrów. Przeliczając, kwadratowy salon o powierzchni 50 m2 można zaprojektować bez żadnych słupów podpierających na środku.

 

Mit 21: W domu kanadyjskim nie da się powiesić szafek kuchennych.

 We właściwie wykonanej konstrukcji ściany średnio co 40 cm znajduje się drewniany słupek. Do tych słupków można bez problemu przymocować listwę, na której następnie wiesza się szafki kuchenne. Dzięki temu nie trzeba martwić się, że meble spadną czy zostaną powieszone nierówno. Jeśli chcemy zamontować, piec, termę czy inne urządzenie, zawsze mają one swoje określone miejsce w domu – nie przewiesza się ich podczas użytkowania bez prac remontowych. Miejsca te są ustalane już na etapie projektowania i wykonywania instalacji, gdy w ścianie montuje się dodatkową deskę (można na niej powiesić termy nawet o pojemności 150 litrów).

 

Lekkie rzeczy można montować na wbitym gwoździu, nieco cięższe na zwykłych wkrętach, natomiast przedmioty o wadze do 20 kg na kołkach do płyt gipsowo-kartonowych przy pomocy najprostszej wkrętarki.

 

Mit 22: Domy kanadyjskie są droższe od murowanych.

 Koszty wybudowania i użytkowania domu kanadyjskiego są niższe niż w przypadku budynku murowanego. Szacuje się, że dom murowany o powierzchni ok. 150 m2 z poddaszem użytkowym, garażem oraz kotłownią to koszt ok. 330 tysięcy złotych, natomiast w technologii szkieletowej jest on ponad 20 tysięcy złotych niższy.

Domy kanadyjskie – mity

Domy kanadyjskie – mity

 

Chociaż z roku na rok kanadyjskie domy drewniane stają się w Polsce coraz bardziej popularne, to jednak wciąż spora liczba inwestorów nie jest do końca przekonana do tego typu metody budowania. Technologia szkieletowa wzbudza wiele sprzecznych opinii, powodując pozostawanie przy absurdach i tworzenie się kolejnych. Poniżej prezentujemy i obalamy najczęściej pojawiające się mity dotyczące domów kanadyjskich.

 

Mit 1: Technologia kanadyjska wymaga stosowania materiałów niedostępnych w Polsce.

Kiedyś rzeczywiście tak było, jednak dzisiaj drewno suszone przemysłowo, czterostronnie strugane można bez trudu kupić w większości polskich tartaków. Niektórzy sprowadzają je ze Skandynawii lub z Rosji, ale jedynym powodem są w tym przypadku względy finansowe. Głównym problemem jest to, że Polacy często wolą oszczędzać na dobrej jakości drewnie, rezygnując tym samym z długowieczności budynku. Sięgają po zwykłą i tańszą tarcicę, której jakość jest o wiele gorsza, co później odbija się niekorzystnie na całej konstrukcji. Równie często rezygnuje się ze stalowych łączników systemowych, mając przekonanie, że budowa domu kanadyjskiego będzie bez tego możliwa – co jest błędnym twierdzeniem.

 

Mit 2: Dom kanadyjski można zbudować wyłącznie jako budynek o małej powierzchni.

 Domy drewniane szkieletowe wznoszone w Stanach Zjednoczonych bardzo często są obiektami o powierzchni przekraczającej 300 m2, w których znajdują się przestronne salony, korytarze i hole. Co więcej, tego typu budynki mogą posiadać kilka kondygnacji – amerykańskie standardy dopuszczają maksymalnie cztery piętra, co u nas przekłada się na parter i trzy piętra.

 

Mit 3: Drewniane budownictwo niszczy polskie lasy.

 Przeciwnicy drewnianych domów szkieletowych często przytaczają argument, że budownictwo z drewna niszczy polskie lasy. Tego typu obawy są jednak nieuzasadnione. Od kilkunastu lat w polskim leśnictwie odnotowuje się dodatni bilans drzewny, co oznacza, że drzew przyrasta więcej, niż jest wycinanych. A zatem budowa domów kanadyjskich nie zagrozi naszym rodzimym lasom. Co więcej, technologia szkieletowa jest nieustannie udoskonalana, a produkcja drewna do budowy została doprowadzona niemalże do perfekcji. Elementy konstrukcyjne do wznoszenia tego typu obiektów cechują się ekonomicznymi przekrojami. Osoby, które są przeciwnikami technologii kanadyjskiej, powinny zdawać sobie sprawę, że do wykonania dachu o tradycyjnej konstrukcji w domu murowanym zużywa się praktycznie tyle samo drewna, ile potrzeba go na budowę całego domu szkieletowego o podobnej wielkości.

 

Mit 4: Domy kanadyjskie palą się jak zapałki.

 Domy drewniane kanadyjskie wbrew powszechnie panującym opiniom są niepalne. Zgodnie z zasadami fizyki, aby mógł zaistnień ogień, musi być tlen. Jeżeli w ścianie jest dobrze ułożona wełna i zapełnia wszystkie szczeliny, wówczas ogień nie będzie miał dostępu do tlenowej pożywki. Dlatego też ważne jest, aby podczas budowy domu szkieletowego, wełna była wkładana we wszystkie ściany, a nie jedynie tam, gdzie wymagana jest jako izolacja termiczna czy akustyczna.

 

Ściany w domach wznoszonych w technologii kanadyjskiej są wykładane płytą gipsową – taką samą płytą okładane są stalowe konstrukcje w ramach zabezpieczenia przed ogniem. Z zewnątrz ściany pokrywa się niepalnym tynkiem mineralnym oraz wełną kamienną, czyli przetworzoną kamieniem lub piaskiem. Wełna nie pali się, tylko topi i to w temperaturze od 600 do 1000 stopni Celsjusza.

 

Przewody instalacji elektrycznej są chowane w specjalnych peszlach, które w razie nieprzewidzianego zwarcia nie palą się i nie topią, ale kurczą, zamykając dopływ tlenu, a więc tłumiąc ogień w zarodku. W drewnianych domach kanadyjskich nie wykonuje się tradycyjnych puszek, w których łączą się przewody – wszystkie kable są połączone w gniazdach i włącznikach. W sytuacji, gdy w instalacji dzieje się coś złego, od razu można to dostrzec, gdyż błysk jest widoczny przy zapalaniu światła lub podłączaniu urządzenia do gniazdka.

 

Mit 5: Domy szkieletowe to budynki letniskowe.

 Domy wykonywane w technologii kanadyjskiej w niczym nie ustępują domom murowanym. Każdy dom szkieletowy pod klucz może być użytkowany przez cały rok, niezależnie od panujących na zewnątrz warunków atmosferycznych. Co więcej, domy kanadyjskie mogą być budowane przez cały rok, niezależnie od pogody, a prace przy wznoszeniu trwają zwykle nie dłużej niż 3-4 miesiące.

 

Mit 6: Dom kanadyjski może zostać zjedzony przez korniki.

 Nic bardziej mylnego. Drewno używane do budowy domu kanadyjskiego musi być suszone komorowo. Jest ono poddawane suszeniu w temperaturze ok. 60 stopni Celsjusza, w której są niszczone zalążki owadów, pleśni oraz grzybów. Prosto z suszarni drewno trafia na budowę. Po postawieniu konstrukcji drewno jest zakrywane wiatroizolacją, wełną oraz tynkiem, więc jakiekolwiek szkodniki nie mają żadnych szans na przetrwanie. Dodatkowo drewno jest strugane, co jest pomocne nie tylko w walce z ogniem, ale i z owadami, które nie lubią wgryzać się w jego gładką powierzchnię. Korniki, jak sama nazwa wskazuje, żyją głównie pod korą, a w drewnie konstrukcyjnym jej przecież nie ma.

 

Mit 7: W domu szkieletowym skrzypią drewniane stropy.

 W prawidłowo zbudowanym domu szkieletowym nie mają prawa ani trzeszczeć, ani skrzypieć drewniane stropy. Skrzypienie stanowi efekt ocierania się o siebie położonych na stropie płyt OSB. Dlatego jako doświadczony producent domów szkieletowych zalecamy pozostawianie między płytami dylatacji, czyli szczelin o szerokości 2-3 mm, aby płyty mogły pracować. W przypadku, gdy nabiorą wilgoci, wówczas będą mieć miejsce na rozszerzenie się. Z kolei, kiedy podczas sezonu grzewczego ulegną wysuszeniu, to minimalna szczelina nie będzie widoczna. Jeszcze jednym powodem skrzypienia może być stosowanie zbyt krótkich gwoździ. Ich długość powinna być każdorazowo dostosowana do konkretnych warunków.

 

Mit 8: W domu kanadyjskim mogą pękać płyty GK.

 Po raz kolejny należy podkreślić fakt, że dobrze zbudowany dom szkieletowy pod klucz nie pęka. Błędne jest przekonanie, że drewno nieustannie pracuje, więc płyty gipsowo-kartonowe będą ulegać pękaniu. Każdy budynek pracuje – murowany również. Sekret tkwi w tym, że należy go postawić z takiego surowca, który będzie pracował minimalnie, a jego użytkowanie nie sprawi, że materiał po doschnięciu w jakikolwiek sposób spowoduje naruszenie warstwy wykończeniowej budynku.

 

W sytuacji, kiedy dom jest wznoszony z suszonego drewna, to nie doschnie ono tak bardzo, jak mokre. A to oznacza, że nie zmieni swojej objętości i nie ma prawa dochodzić do naprężeń, czyli pęknięć. Wilgotność drewna konstrukcyjnego nie powinna być wyższa niż 18-19%. Podczas budowy drewno nabiera wilgoci z powietrza bądź na skutek deszczu, dlatego, gdy tylko zostanie postawiona konstrukcja domu kanadyjskiego, powinna zostać zabezpieczona wiatroizolacją. Można też dosuszyć budynek poprzez wstawienie do jego wnętrza kozy podłączonej do komina lub elektrycznej nagrzewnicy. Dopiero kiedy wilgotność drewna spadnie do pożądanej wartości, można przystąpić do ocieplania domu i montowania płyt GK. Co ważne, poza zastosowaniem suszonego drewna należy też pamiętać o poprawnym przykręceniu płyt. Nie należy oszczędzać na płytach, montując je tak, aby odpadów pozostało możliwie najmniej.

 

Mit 9: Dom kanadyjski może przetrwać 30-40 lat.

 Nie jest prawdą, że dom wybudowany w technologii kanadyjskiej jest w stanie przetrwać maksymalnie 30-40 lat. Drewno jako naturalny surowiec jest doskonałym materiałem budulcowym, a przykładów świadczących o tym, że domy szkieletowe mogą przetrwać znacznie dłużej, jest wiele. W Stanach Zjednoczonych, w Massachusetts, stoi dom drewniany „The Fairbanks House”, który został zbudowany w 1636 roku, z kolei na Manhattanie znajduje się pizzeria „Joe’s Pizza” w budynku szkieletowym wzniesionym w 1822. W Chinach natomiast liczący sobie 600 lat pałac „Zakazane Miasto” jest zaliczany do największych i najlepiej zachowanych na świecie kompleksów architektury drewnianej.

 

Mit 10: W domach szkieletowych uginają się stropy.

 Drewniane stropy były wznoszone przed wiekami, gdy wszystkie domy były naturalne, a więc budowane przy wykorzystaniu gliny bądź drewna. I w zdecydowanej większości nie ulegały uginaniu. Ważne jest, aby belki stropowe miały wystarczającą wysokość. Dlatego podczas projektowania drewnianego stropu powinno się dobierać wysokość belek w zależności od jego rozpiętości – im jest większa odległość między podpierającymi go ścianami, tym wyższe belki należy zastosować. Duże znaczenie ma ponadto, ile kondygnacji opieramy na stropie – im więcej pięter, tym belki stropowe powinny być wyższe.

 

Mit 11: Dom kanadyjski trzeba obłożyć sidingiem.

 Nie jest prawdą, że domy kanadyjskie muszą być wykończone sidingiem. Konstrukcja domu kanadyjskiego owszem musi być drewniana, ale już jako elewację możemy zastosować praktycznie wszystko, co tylko chcemy. Może więc to być np. tynk (wówczas budynek jest nie do odróżnienia od domów murowanych), cegła klinkierowa, prawdziwy kamień, drewniana szalówka elewacyjna (deski na ścianach) itp.

 

Mit 12: Dom kanadyjski jest akustyczny.

 Wyjątkowo lekka konstrukcja drewnianego stropu jest wprawdzie bardziej akustyczna, ale w żadnym wypadku nie oznacza to, że w domu kanadyjskim wszystko słychać. Jeżeli ściany są dobrze wypełnione wełną, wówczas przenoszenie dźwięków między pomieszczeniami znajdującymi się obok jest praktycznie takie samo, jak w budynku murowanym. Kiedy dom jest piętrowy lub z poddaszem, to gorsza akustyka występuje tylko między parterem a piętrem (głównie z góry na dół). W przypadku, gdy na poddaszu lub piętrze zostanie położony suchy jastrych, to przenoszenie dźwięków przez strop będzie niemalże takie samo jak w domach murowanych.

 

Mit 13: Domy szkieletowe szybko się wyziębiają.

 Domy drewniane kanadyjskie nie mają bezwładności cieplej i rzeczywiście wyziębiają się nieco szybciej niż domy murowane. Wcale nie oznacza to jednak, że spadek temperatury jest odnotowywany w zawrotnym tempie. W ciągu doby temperatura jest w stanie obniżyć się średnio o 2-3 stopnie (przy mroźnej aurze za oknem). To, jak szybko będzie wyziębiał się dom kanadyjski, zależy również od tego, ile mamy w nim okien i jak są duże. To okna mają kluczowy wpływ zarówno na wyziębianie budynku, jak i na prędkość grzania.

 

Mit 14: Domy kanadyjskie są zimne, gdyż nie mają bezwładności cieplnej.

 Brak bezwładności cieplnej w tym przypadku stanowi zaletę, a nie wadę. Dzięki temu ogrzewa się tylko powietrze w budynku, a nie jego ściany. W ten sposób o wiele prościej jest regulować temperaturę wewnątrz. Jeśli jest ciepło – ogrzewanie się wyłącza, a jeśli jest zimno – ulega uruchomieniu. Budynki murowane nagrzewają się bardzo powoli, natomiast domy kanadyjskie w ciągu godziny. To między innymi dzięki bezwładności cieplnej najbardziej ekonomiczną metodą ogrzewania domu szkieletowego jest montaż grzejników konwektorowych, taniej i niedrogiej w eksploatacji instalacji grzewczej.

 

Mit 15: W domu kanadyjskim nie można montować kominka.

Kominek można zamontować w domu kanadyjskim bez żadnych obaw. Drewno wymaga nieco innej metody zabezpieczenia przed temperaturą sięgającą powyżej kilkuset stopni Celsjusza niż ściany murowane, ale wcale nie oznacza to, że w budynkach szkieletowych nie można montować kominka. Stare drewniane chaty bardzo często miały piece i to w dodatku murowane, a nie izolowane niepalną wełną, i nie miały wstawionego zamkniętego wkładu kominkowego. Niektóre grzeją do dziś.

 

Mit 16: W domach szkieletowych nie można stosować każdego typu ogrzewania.

 Budowa tak specyficznego obiektu, jakim jest dom kanadyjski, wcale nie oznacza, że będziemy z góry skazani na jeden, konkretny rodzaj ogrzewania. Wręcz przeciwnie, w domu szkieletowym jako instalację grzewczą można zastosować praktycznie każdy typ paliwa. Może to być gaz ziemny, olej opałowy, prąd, pompa ciepła itp. Każdy rodzaj ogrzewania ma oczywiście zarówno swoje zalety, jak i minusy, a ostateczny wybór należy wyłącznie do nas.

 

Mit 17: W domu kanadyjskim konieczna jest wentylacja mechaniczna lub rekuperacja.

 Kolejnym mitem jest przekonanie, że w domach kanadyjskich konieczne jest zastosowanie wentylacji mechanicznej lub rekuperacji. Nie jest to prawdą, ponieważ zupełnie wystarczająca jest zwykła wentylacja grawitacyjna, byleby właściwie funkcjonowała. Rekuperacja podwyższa jedynie komfort użytkowania, ale nie jest wymagana.

 

Mit 18: Domy kanadyjskie są bardziej narażone na wilgoć i zagrzybienie.

 To kolejne błędne przekonanie, ponieważ każdy budynek, w którym nie zostanie prawidłowo wykonana izolacja, ulegnie zniszczeniu przez grzyby. Inne przyczynią się zniszczenia domu murowanego, inne unicestwią budynek drewniany. Jeżeli dom szkieletowy będzie wzniesiony zgodnie ze sztuką budowlaną, wówczas jako producent domów kanadyjskich możemy zapewnić, że nie pojawi się ani wilgoć, ani grzyb. Poza izolacją ważne znaczenie ma także właściwie działająca instalacja wentylacyjna.

 

Mit 19: Remonty w domach kanadyjskich są trudne i czasochłonne.

 W porównaniu z tradycyjnymi pracami remontowymi te przeprowadzane w domach kanadyjskich są niezwykle szybkie i proste. Przenoszenie gniazdek z jednych pomieszczeń do drugich to kwestia kilku minut. W miejscu wyciętego otworu wystarczy umieścić wyjęty fragment ściany, bez konieczności kucia. Obrazy i ozdoby można wieszać na kołkach i wkrętach, posługując się zwykłą wkrętarką. W domach kanadyjskich praktycznie każdy remont trwa krócej i odbywa się o wiele „czyściej”, a wymienić można właściwie wszystko, co tylko chcemy, nawet ścianę.

 

Mit 20: W domu szkieletowym nie da się uniknąć dużych powierzchni bez podpór.

 Prawidłowo zaprojektowana lekka konstrukcja dachu daje możliwość uniknięcia słupów podpierających. Oznacza to, że bez przeszkód można uzyskać dużą powierzchnię pomieszczeń bez konieczności montażu przeszkadzających podpór, zarówno na parterze, jak i na piętrze czy poddaszu. Rozpiętości w budynkach kanadyjskich projektowanych przy wykorzystaniu standardowych materiałów dostępnych na rynku mogą dochodzić nawet do 7 metrów. Przeliczając, kwadratowy salon o powierzchni 50 m2 można zaprojektować bez żadnych słupów podpierających na środku.

 

Mit 21: W domu kanadyjskim nie da się powiesić szafek kuchennych.

 We właściwie wykonanej konstrukcji ściany średnio co 40 cm znajduje się drewniany słupek. Do tych słupków można bez problemu przymocować listwę, na której następnie wiesza się szafki kuchenne. Dzięki temu nie trzeba martwić się, że meble spadną czy zostaną powieszone nierówno. Jeśli chcemy zamontować, piec, termę czy inne urządzenie, zawsze mają one swoje określone miejsce w domu – nie przewiesza się ich podczas użytkowania bez prac remontowych. Miejsca te są ustalane już na etapie projektowania i wykonywania instalacji, gdy w ścianie montuje się dodatkową deskę (można na niej powiesić termy nawet o pojemności 150 litrów).

 

Lekkie rzeczy można montować na wbitym gwoździu, nieco cięższe na zwykłych wkrętach, natomiast przedmioty o wadze do 20 kg na kołkach do płyt gipsowo-kartonowych przy pomocy najprostszej wkrętarki.

 

Mit 22: Domy kanadyjskie są droższe od murowanych.

 Koszty wybudowania i użytkowania domu kanadyjskiego są niższe niż w przypadku budynku murowanego. Szacuje się, że dom murowany o powierzchni ok. 150 m2 z poddaszem użytkowym, garażem oraz kotłownią to koszt ok. 330 tysięcy złotych, natomiast w technologii szkieletowej jest on ponad 20 tysięcy złotych niższy.

- - -
Adres:
ul. Poniatowskiego 21,
64-130 Rydzyna
Godziny otwarcia:
pon-pt: 7:00-18:00
sb: 7:00-15:00
Zadzwoń:
(+48) 694 079 562
- - -